De meeste dromen zijn bedrog, behalve die waar je werk van maakt.


vrijdag 17 juni 2011

Bahia de Caraques, Ecuador S 00.36.513 W 80.25.373

Eenmaal uit Panama vertrokken hebben we de koers gezet richting Ecuador. De eerste 2 dagen gingen niet zo snel, de wind liet ons in de steek. Dolfijnen zwommen langs onze boot en af en toe een schildpad. Later stak de wind op en deze bracht ons al kruisend naar Ecuador.

Z'n 100 mijl voor de kust van Colombia kwam er uit het niets een vissersbootje met grote snelheid op ons toe. De boot draaide precies op onze koerslijn en bleef op ons wachten. Een onbehaaglijk gevoel bekroop ons. Waren dit vissers en wat moesten ze van ons of waren het piraten? Wegvaren of omdraaien had geen zin, de vissersboot zou ons gemakkelijk inhalen. We hadden nauwelijks nog wind en langzaam kwamen we bij de wachtende vissersboot. We zwaaiden, de vissers riepen wat en maakten gebaren. We begrepen ze niet maar ineens herkende Henk hun gebaar.  Ze hadden honger en of we wat te eten hadden. We hebben ze een paar pakken biskwie en blikjes cola gegeven. Daarna vertrokken ze weer naar hun stek.

Na 6 dagen waren we voor de kust voor Ecuador.  Hier liggen veel drijvende vislijnen. Overdag zie je die lijnen al niet, laat staan ´s nachts. En ja, wij voeren erin en lagen met het roer vast achter z´n lijn. We hebben de zeilen naar beneden gehaald en probeerde de lijn achter het roer te verwijderen. Dat lukte helaas niet. Na een half uur kwamen er vissers aan en die leken te willen helpen. Weer een half uur tobben maar toen waren we toch los. We konden weer verder.

Dag 6 zijn we de evenaar gepasseerd. Henk heeft dit in een filmpje vastgelegd. De van Nelleke gekregen vlaggetjes en het Wilhelmus dat daaruit komt hebben we voor dit evenement gebruikt. Ook Neptunus heeft ons nog verwelkomt met een lekkere fles champagne. Hij ligt nog in de koelkast. Het was al dagen SW-wind, beaufort 4/5 en die fles openen leek ons geen goed plan.

Na 7 dagen waren we bij de ingang van Bahia de Caraques, Ecuador. Met de marina in de rivier (www.puertoamistadecuador.com) was al afgesproken dat we zouden komen. Het is daar een waddengebied en de marina stuurde een pilot naar de wachtplaats om ons met hoog water naar binnen te begeleiden. We waren wat vroeg en lokale vissers wilden ons ook wel begeleiden. Gelukkig zijn we hen niet gevolgd, dat zou te vroeg geweest zijn. Vermoedelijk waren we dan vast gelopen.

Nu liggen we aan een mooring bij de jachtclub. We werden warm verwelkomt en alle faciliteiten zoals water, douches, internet, bar en restaurant staan tot onze beschikking tegen een geringe vergoeding. Het ziet er goed uit. Het papierwerk zoals douane en immigratie wordt door hen verzorgd. We hoeven zelf niets te doen. Vanmorgen werd de gezondheidsdienst even aan boord gebracht. Deze kwamen inspecteren of we niet ziek waren (nee dus) en of we verse spullen aan boord hadden. Na een kleine inspectie verdween de beste man weer.

Ondanks het feit dat we hier net onder de evenaar zitten is de temperatuur hier aangenaam. Er loopt een koude golfstroom langs de kust  die hiervan de oorzaak is. In Panama sliep ik vaak buiten vanwege de warmte, nu is het prettig om binnen te slapen.

Ecuador bestaat uit 3 delen: de dichtbevolkte kuststreek vaan de Grote en Stille Oceaan, het hoogland van de Andes (Chimborazo, 6310 meter hoog) en het laagland van de Oriente, waar zich tot de grens van Peru een tropische regenwoud uitstrekt .Morgen gaan we op zoek naar een touristenkantoor. Medezeilers hebben hun Planetboek al aangeboden om te bekijken wat er zoal te doen  is. We willen wat rond gaan kijken. Het land is in tegenstelling tot Panama niet gevaarlijk en de mensen zijn bijzonder vriendelijk.