Een paar dagen geleden liep al slingerend een boot binnen in de baai van Taiohae op Nuka Hiva. Het bleek onze buurboot (Demara uit Engeland) te zijn. In Panama lagen ze vlak bij ons. Deze boot had er 40 tot 50 dagen over gedaan om in een ruk vanaf Panama naar hier te komen. Ze waren zo moe dat ze niet meer wisten wanneer ze vertrokken waren. Zij zijn op de enige walvis gevaren die nog in de oceaan aanwezig is. Wij en ook andere zeilers hebben geen enkele walvis gezien. Hun motor werkte niet meer, het roer zit los en de windvaanstuurinrichting is stuk. De accu's hadden half in de olie gestaan en een week na de aanvaring met de walvis was er tot overmaat van ramp ook nog een grote golf met zout water de kajuit ingekomen. Alles was vet, nat en zout. Ook konden ze geen berichten versturen waar ze waren en wat er aan de hand was. Ze waren dolblij eindelijk op een ankerplek te liggen. We hebben ze 50 liter water gebracht om te kunnen schoonmaken. Dat zout moest z.s.m. weg want dat is funest in een boot en inmiddels hebben ze via onze SSB-mail berichten doorgezonden dat ze aangekomen zijn. Zie je maar weer. Je moet de pech maar hebben.
Nadat de buurtjes de boel weer een beetje onder controle hadden zijn wij naar de Hakatea baai vertrokken. Vanaf zee is deze baai niet te zien. Men ziet alleen rotsen en een ruwe zee. Dankzij de GPS en de electronische kaarten hadden we de moed hier in te varen. De opening is smal en ineens vaar je in kalm water, de baai is volledig omsloten door hoge bergen. De eerste nacht lagen we helemaal alleen in de baai. Op het strand staat een oud keetje waar een paar mensen wonen.
We zijn nu op weg naar de Tuamotus eilanden. Een 30-tal dolfijnen hebben zonet een spetterende show opgevoerd. Verder staat er een pittige wind maar dat gaat in de loop van de dagen afnemen. Over een paar dagen staat hier geen wind meer volgens de gribfiles (windverwachtingen). We hopen dat we er dan zijn maar dat is afwachten.
----------
radio email processed by SailMail
for information see:
http://www.sailmail.com
