Op de mooring bij Marina Taina, Tahiti

.

We zijn op stap geweest naar de Vaipahi-i-atehiti  watertuin en park.  In de park is een mooie waterval en kunnen een paar wandelingen worden gemaakt. Om er te komen heeft ons nog wel wat moeite gekost. De bus naar Papeete loopt regelmatig  maar Vaipahi is de andere kant op en soms komt de bus niet. Waarom niet? Dat weet niemand te vertellen. De derde keer kwam de bus wel en het park en de wandeling waren de moeite waard.

Waar wij onze tijd mee verdoen hier? Met wachten dus op de bus. Omdat we afhankelijk zijn van het busvervoer neemt dit veel tijd in beslag. Gelukkig is de supermarkt op loopafstand.  Verder zijn we begonnen met een klussenlijst op te stellen. Deze wordt steeds groter. Inmiddels is de electrische waterpomp vervangen. We hebben weer stromend water. Onze kussens voor buiten moesten  hoognodig gerepareerd worden. De  gaten vielen er helaas in en we hebben ze weggegooid. Dat hebben we kunnen schrappen van de klussenlijst. De romp van de boot moet vrijwel iedere week schoon gemaakt worden. Dat is een wekelijks terugkerende bezigheid. Ook zijn we nog steeds op zoek, nu via internet, naar het onderdeel voor onze schroefasafdichting en we hebben offertes  opgevraagd voor nieuwe zeilen. We hebben aanbiedingen voor nieuwe zeilen uit Nieuw Zeeland, Australië, China en Nederland.  Nieuwe zeilen kunnen hier zonder  BTW ingevoerd worden. Dat levert wel wat papierwerk op maar het is de moeite waard.  

Gisteren zijn we met onze Franse buurman (Michel) op stap geweest naar de jachtwerf in Papeete en enkele watersportwinkels. In Papeete kunnen we in januari 2012 de kant op maar dan moet het onderdeel dat we nodig hebben er wel zijn.  Zoniet, dan is het veel te duur om het daar te laten doen en moeten we wachten tot we in maart 2012 in Raiathea (90 mijl naar het westen) de kant op kunnen. Ondanks de inspanningen van Michel, die ons probeert te helpen, zijn we daar nog niet verder mee.

 Michel ligt hier al vier jaar op zijn mooring naast ons en gaat voorlopig nog niet weg. Hij heeft een oude auto op het haventerrein staan en is niet, zoals wij, afhankelijk van het openbaar vervoer.  Gelukkig maar, zijn dochter van veertien moet iedere dag naar school en met de bus is dat ook weer lastig.

In deze ankerbaai komen we regelmatig bekenden tegen die we eerder hebben ontmoet.  Simone en Erik van de Sur L’eau kennen we nog van de Marquesas. Erik is Frans en Simone Australisch. Zij weten een hoop van de regeltjes waar we ons aan moeten houden, zowel van Frans Polynesië als van Australië  en zo komen we een hoop te weten.  Vaak zien we ook andere zeilers die we al ontmoet hebben in Panama of eerder. Altijd leuk om weer bekenden terug te zien. Het blijft een varend dorp.